رقصی چنین میانه‌ی میدان‌ام آرزوست

رقص یک هنر است و تجلّی زیبایی از خلالِ حرکاتی موزون و برخواسته از عمقِ جان. نیچه سخنِ معروفی دارد که «به آن خدا باور نخواهم داشت که رقص نداند». سرخ‌پوستان ضرب‌المثلی دارند که می‌گوید: «رقصِ ما را ببین تا سخنانِ قلبم را بشنوی». غربیان معتقدند که رقص تعادلی شکننده میانِ کمال و زیبایی‌ست.  فارغ از اینکه رقص در ایران باستان وجود داشته یا خیر، ایرانیان در نقطه‌ای از تاریخ رقص مخصوص به خودشان را خلق کرده و بال و پر داده‌اند. شاید...

ادامه‌ی یادداشت

خصومت با غرب، جسارت یا حسادت؟

خ خصومت با غرب و فرهنگِ غربی تنها محدود به اصول‌گرایان و محافظه‌کارها نیست. بسیاری از اصلاح‌طلبان و حتی اپوزیسیون نیز گاه و بی‌گاه از خباثت‌های غرب (و بعضاً شرق) در طولِ تاریخ می‌نالند. به گمانِ حقیر استفاده از دانش و فناوری و محصولاتِ غربی و تبرّی جستن از غرب و فرهنگِ آن شتر سواریِ دولا دولاست. در دنیای به هم پیوسته‌ی کنونی سخن از خودکفایی گفتن یا ژاژخاییِ عوام‌فریبانه است و یا توهمی آمیخته با جهلِ مرکب. بسیاری از همین...

ادامه‌ی یادداشت

المپیک چین و عقب‌ماندگیِ ما

مراسمِ خیره‌کننده‌ی افتتاحیه‌ی المپیک در پکن جهانی را به ستایش واداشت و ایرانیان را به حسرت و لب گزیدن. اینکه چینی که زمانی به ایران به چشمِ حسادت می‌نگریست، اکنون ابرقدرتی در صحنه‌ی بین‌المللی‌ست و رشدِ اقتصادی‌اش وردِ زبانِ سرمایه‌دارانِ چهارسوی گیتی. جالب است که آقای مایلی کهن زبان به «انتقاد گشوده» که این چینی‌ها که ساختِ ورزشگاه آزادی ما در سالیانِ‌ نه چندان دور برایشان شباهت به رویا داشت، اکنون با...

ادامه‌ی یادداشت

اندر بابِ آبریزگاه‌ها

 از عزیزان چه پنهان همیشه برایم این سوال مطرح بود که چرا توالت فرنگی شکل‌اش آنگونه است و نسخه‌ی شرقی‌اش اینگونه مسطح. مجالی دست داد هفته‌ی پیش برای بررسی. یکی از واحدهای درسی این ترم‌ام «بررسی آثار فرهنگ بر توسعه‌ی محصول» بود و در پایان می‌بایست موضوع یا محصولِ البته مربوطی را انتخاب می‌کردیم که نمایانگر این تاثیر باشد. فرصت را مغتنم شمرده و عنوانِ تحقیق‌ام را «بررسی چرایی تمایز در شکل و کارکردِ مستراح در غرب و شرق»...

ادامه‌ی یادداشت

جشن اکتبر یا Oktoberfest

برای ما جماعتِ ایرانی که استادِ خراب کردن مراسم سنتی و تاریخی خود هستیم دانستن چگونگی بهره‌برداری فرنگیانِ فرصت‌شمار از آداب و سنن البته منحطشان پر بدک نیست. اینکه چطور مردم یک کشور نه تنها رسوم خود را به شدت و دقت پاسداری می‌کنند که آن را هنرمندانه در چشم دیگر مردم جهان نیز فرو می‌کنند، فرو کردنی. جشن اکتبر (واژه‌ی غریب و نامأنوس غربی‌اش می‌شود Oktoberfest ) یکی از این نمونه‌های فراوان است. این بزمِ پرآوازه به همت شهرداری شهر...

ادامه‌ی یادداشت