آشکارا نهان

بسیاری اوقات پیش می‌آید که وقتی آدمی از بطنِ ماجرا بیرون آمده و به عبارتی «کنار گود» می‌ایستد نکته‌هایی به ذهنش می‌رسد که شاید تا صد سال آزگار هم به مخیله‌اش خطور نمی‌کرد. مثل اینکه قرار باشد ایراداتِ مسیرِ یک جاده را دریافته و آن را اصلاح و بهینه‌سازی کنیم. درگیر بودنِ روزمره در عمق ماجرا مانندِ راننده‌ای‌ست که در جاده می‌راند و به همین سبب دورزدن‌های بی‌جا و ناراستیِ مسیر و بی‌نظمیِ مکرّر و نالازم به چشممش نمی‌آید....

ادامه‌ی یادداشت

حرف مفت مالیات ندارد

مهدی جامی از معدود ایرانیانِ خارج از کشور است که در عینِ دلسوزی و باکفایت و پرمطالعه نیز هست. او اخیراً نوشته‌ای از لیلاز در صفحه‌ی فیس‌بوکش بازنشر کرده که تاسف‌بار بود. دو نظر راجع به انتخابات و پیش از شروعِ رای‌گیری درفشانی کردم . اولی ذیل مطلب جناب جامی بود برای ثبت در تاریخ. من لیلاز رو به عنوان تحلیل‌گر اقتصادی قبول دارم. اما نظر سیاسی دادنش مثل اینه که متخصص زنان و زایمان در رابطه با مرغوبیت سنگ معدن دادِ سخن بده! هر...

ادامه‌ی یادداشت

اندر مظلومیتِ قالیباف

فاجعه‌ی هجده تیر سال ۷۸ یک برکت برای ایرانیان داشت و آن هم تعویضِ ناگزیرِ مدیریتِ نیروی انتظامی بود. رهبری متوجه شده بود که لطیفیان نه درایتِ فرماندهیِ نیروی انتظامی در وانفسای دورانِ اصلاحات را دارد و نه کفایتِ مدیریتِ مجموعه‌ای که تا خرخره در فساد و تباهی فرو رفته بود. آمدنِ قالیباف را کسی در اخبارِ روزانه برجسته نکرد، اما نمودِ آن را پس از چند ماه می‌شد در سطحِ شهر تهران و کلّ کشور دید. لباسِ نیروهای انتظامی و پلیسِ...

ادامه‌ی یادداشت

اجنبی‌ستیزیِ حاد

 داریوش سجادی را بسیاری به واسطه‌ی زخم قلم‌هایش می‌شناسند. او با آنکه خود را اصلاح‌طلب می‌داند، اما به سیاست‌های نظام وفادار است و معتقد به این نیست که آرمان‌های انقلاب چندان منحرف شده باشند. تیغِ قلمِ وی اکثر منتقدانِ نظام را می‌نوازد و وفاداری‌اش به عقیده‌ای که دارد باعث می‌شود اصلاح‌طلب و اصول‌گرا را در نقدهایش به یک چوب براند. این نان به نرخ روز نخوردن در روزگاری که سالوس و ریا همه‌گیر شده غنیمتی‌ست. با این وجود...

ادامه‌ی یادداشت

بیلی بهرِ باغچه‌مان

نظر متینی از جانب آقای جعفری ذیل مطلب «اسراییل: دردِ بی‌شفا، بهانه‌ی جفا، دست‌آویزِ بقا» نوشته شد که به گمانم پاسخش ارزشِ یک یادداشتِ جداگانه داشته باشد: اسرائیل نقطه تلاقی تفکر الهی و تفکر الحادیست ، اگر ما سراغ او نرویم یقین بدانید او سراغ ما می آید. نفی اسرائیل چه در عمل چه در تفکر، از الزامات بایسته نظام اسلامی است زیرا نتایج عملکردی آن رژیم نه تنها نظام اسلامی، که کل بشریت را تحت تاثیر خود قرار می دهد. آهنگ مبارزه با...

ادامه‌ی یادداشت

راه و چاهِ آهستان

تقدیم به دوست نادیده، امید حسینی آهستان از معدود وبلاگ‌های طرفدار حکومت است که مخلص مرتب دنبال می‌کنم. او مصداقِ بارزِ عقلانیت و ولایت‌مداری در جناحی‌ست که متاسفانه آکنده از دروغ و ریا و حرمت‌شکنی‌ست.  امید حسینی حتی اگر به عقیده‌ی مخالفش احترام نگذارد، آن را حذف نمی‌کند و همیشه جوابی و متلکی برای بسیاری از فعالانِ اپوزیسیون در آستین دارد. او مخالف فیلتر کردن سایت‌هاست، لااقل بروز «تخلف» در انتخابات را قبول دارد و در...

ادامه‌ی یادداشت

اختلافِ خلق از نام اوفتاد….

برای چندمین بار بگومگویی نوشتاری میانِ آقایان عباس عبدی و صادق زیباکلام در گرفته است. به عنوانِ ناظری بی‌طرف که هم برای آقای عبدی نهایتِ احترام را قائل است و هم نوشته‌های آقای زیباکلام نظیرِ «ما چگونه ما شدیم» را بر دیده می‌نهد معتقدم که این اختلاف بیش از آنچه حقیقی باشد محصولِ بدفهمیِ واژه‌ها و اشتباه در داوری‌هاست. اگر بخواهیم مواردِ اختلاف را در چند جمله خلاصه کنیم، زیباکلام معتقد است که هاشمی دموکرات‌منش بوده و...

ادامه‌ی یادداشت

نتوان مرد به سختی که من اینجا زادم

جناب سجادی در یادداشتی هزیمتِ ایرانیانِ غربت‌نشین را با تشبیه به داستانِ «جزیره‌ی خوشی» پینوکیو به بلاهت و توهم نسبت داده‌اند. اجازه بفرمایید با ذکرِ خاطره‌ای نکته‌هایی از یادداشت را که موردِ قبولِ بنده نیز هست بازگو کنم تا تفاوتِ نگاهِ بنده با ایشان مشخص‌تر شود. در سفری به برلین که یکی دو ماه بعد از انتخاباتِ شائبه‌برانگیزِ سالِ ۸۸ داشتم و در کورانِ جولانِ جنبشِ سبز در داخل و خارج به دکه‌ای برخوردم که برای امثالِ ما...

ادامه‌ی یادداشت

پوپولسیمِ احمدی نژاد و شمشیرِ دولبه

چه به تقلب در انتخابات باور داشته باشیم و چه رایِ احمدی‌نژاد را بیست و چند میلیون بدانیم، در یک مسئله تفاوتی نمی‌کند و آن هم تنهاییِ اسفبارِ کسی‌ست که ردای ریاست جمهوری را بر تن‌اش پوشانده‌اند. وضعیتِ بغرنج و ترحم‌برانگیزِ احمدی‌نژاد از چشمِ کمتر کسی پنهان مانده است. اگر فرض را بر وجودِ تقلبِ تأثیرگذار بگیریم که طبعاً عدمِ حمایتِ مردم از خواسته‌های بر حقِ رییس جمهورشان قابلِ درک است. اما تلخی ماجرا هنگامی‌ست که قضیه را...

ادامه‌ی یادداشت

سبزها بهتر است از اختیارات قانونی رییس جمهوری حمایت کنند

سبزها با شعفی در دل و پوزخندی بر لب پیکارِ اصولگرایان را به نظاره نشسته‌اند. خندان از آن جهت که «ز هر طرف که شود کشته سودِ اینان است» و چه موهبتی از این بهتر که دو جبهه مخالفِ کرامت انسان به جانِ یکدیگر افتاده و رمقشان تحلیل رود. یک نکته را اما این زخم‌خوردگانِ دلچرکین از یاد برده‌اند و آن هم دفاع از حقّ و حقیقت در همه شرایط است. مهم نیست که احمدی‌نژاد آرای لازم برای ریاست جمهوری را کسب کرده یا خیر. مهم نیست که تیمِ احمدی‌نژاد...

ادامه‌ی یادداشت