وطن یعنی هویت، اصل، ریشه

این یادداشت را در خصوص مطلب لندن آنان و شیراز مای آقای عباس عبدی نوشتم که در ذیلِ آن مطلب نیز به عنوانِ نظر منتشر شده است. جناب عبدی با سلام و عرضِ ارادت یادداشت پرمعنا و البته پرطعنه‌ی شما را در خصوص مفهومِ‌ وطن و ستایشِ وطن‌پرستی با مقایسه نامه‌ی دو هم‌وطن خواندم. افتخاری که از آشنایی با شما هنگامِ کار در ستاد آقای کروبی حاصل شده و شناختِ کلّی شما از روحیاتِ بنده را بهانه می‌کنم و نه پاسخ، که تکمله‌ای بر یادداشتِ شما و...

ادامه‌ی یادداشت

قوی‌تر از این زلزله‌ها برای بیداری ایرانیان لازم است

مخلص این ترجیع‌بند را که ایران کشوری «بلاخیز» است قبول ندارم. اگر مقایسه‌ای در کار باشد ژاپن چند ده بار از ایران «بلاخیز»تر است. آمار شمار و شدتِ زلزله و طوفان و تندباد و گردباد و سیل و خلاصه هر بلایی که خداوندِ منان به قولِ جانشینانِ خودخوانده‌اش برای کوبیدن بر فرقِ سرِ مومنینِ دست-از-پا-خطا-کن در کشکول ذخیره دارد در این دیارِ کفر به وفور یافت می‌شود. منتهی دو عنصرِ دانش و هوش به این رخدادهای طبیعی اجازه‌ی گردن‌فرازی...

ادامه‌ی یادداشت

نتوان مرد به سختی که من اینجا زادم

جناب سجادی در یادداشتی هزیمتِ ایرانیانِ غربت‌نشین را با تشبیه به داستانِ «جزیره‌ی خوشی» پینوکیو به بلاهت و توهم نسبت داده‌اند. اجازه بفرمایید با ذکرِ خاطره‌ای نکته‌هایی از یادداشت را که موردِ قبولِ بنده نیز هست بازگو کنم تا تفاوتِ نگاهِ بنده با ایشان مشخص‌تر شود. در سفری به برلین که یکی دو ماه بعد از انتخاباتِ شائبه‌برانگیزِ سالِ ۸۸ داشتم و در کورانِ جولانِ جنبشِ سبز در داخل و خارج به دکه‌ای برخوردم که برای امثالِ ما...

ادامه‌ی یادداشت

پوپولسیمِ احمدی نژاد و شمشیرِ دولبه

چه به تقلب در انتخابات باور داشته باشیم و چه رایِ احمدی‌نژاد را بیست و چند میلیون بدانیم، در یک مسئله تفاوتی نمی‌کند و آن هم تنهاییِ اسفبارِ کسی‌ست که ردای ریاست جمهوری را بر تن‌اش پوشانده‌اند. وضعیتِ بغرنج و ترحم‌برانگیزِ احمدی‌نژاد از چشمِ کمتر کسی پنهان مانده است. اگر فرض را بر وجودِ تقلبِ تأثیرگذار بگیریم که طبعاً عدمِ حمایتِ مردم از خواسته‌های بر حقِ رییس جمهورشان قابلِ درک است. اما تلخی ماجرا هنگامی‌ست که قضیه را...

ادامه‌ی یادداشت

نقشِ اینها در آینه‌ی آنها

مدت‌هاست که سخن از شکافی عمیق میانِ دو گروه از ایرانیان می‌رود: ایرانیانِ معتقد به نظام (با وضعیتِ کنونی) و ایرانیان منتقد یا مخالفِ نظام ۲۵ بهمن و تحلیل‌های پیش و پس از آن بیش از پیش این شکاف را نمایان ساخت. فارغ از اینکه چه کسی راست می‌گوید، این نکته در کلیه‌ی یادداشت‌ها به چشم می‌خورد: یادداشت‌نویسان و تحلیل‌گرانِ هر دو سوی جریان سوی دیگر را دروغگو می‌دانند یا با اندکی تخفیف جاهل و فریب‌خورده. اینجاست که مشکلِ ما...

ادامه‌ی یادداشت

این چهار و آن چهار

خیابان‌ها لبریزست از حامیان نامزدهای مختلف. یکی «یک یا حسین تا میرحسین» می گوید و دیگری «محمود احمدی نژاد، مقابل ظلم و فساد» را فریاد می‌زند و در این هیاهو و جنجال و شور و هیجان جای یک عنصر بسی خالی‌ست: تعقّل. دیشب با دوستی صحبت می‌کردم که دودل در میانه‌ی راه بود که به تیم و برنامه رای دهد یا تیپ و سخنوری و چکامه. گویا بعد از مناظره مهندس موسوی و کروبی و آن چهار دقیقه‌ی طوفانی که مهندس شجاعانه کوسِ بی‌آبرویی احمدی‌نژاد را بر...

ادامه‌ی یادداشت

مدیریتِ باصلابت یا روشنفکری پرملالت

شاید سوالی که مدت‌هاست فکرِ مخلص را مشغول کرده به ذهنِ دیگران نیز رسیده باشد. اینکه اگر آقایانِ خاتمی و قالیباف هر دو کاندیدای ریاست جمهوری شوند، برگزیدنِ کدامیک برای آینده‌ی کشور معقول‌تر است. بعضی از اصلاح‌طلبان و نیروهای اپوزیسیون همچنان قالیباف را جزیی از جناحِ راست می‌دانند. متاسفانه آنها با تمامِ ژستِ روشن‌فکری و دگراندیشیشان در بسیاری از مواقع جزم‌اندیش‌اند. کافی‌ست یک گزاره را مدتی تکرار کنند تا چونان آیة‌...

ادامه‌ی یادداشت

آسِ برنده رو کند، مرشدِ حقه‌بازِ ما

برای کنارِ گود نشستگانی چون بنده گاهی اوقات فضای سیاسی ایران غیرقابلِ هضم و فهم است و گاهی بیش از حد کلیشه‌ای. ماجرای آقای کردان وزیر جاعلِ کشور اما جزو هیچ کدام از این دو دسته نبود. ابتدای قضیه کاملاً روشن است. شخصی مطابق سیاقِ معمولِ مقامات در جمهوری اسلامی با جعلِ مدرک مدت‌ها کارِ خود را پیش برده و از درجه‌ی متهم بودن به تجاوز به عنف با استعدادِ ذاتی به درجه‌ی وزارتِ کشور ارتقاء پیدا کرده است، چشمِ تمامِ بدخواهان و...

ادامه‌ی یادداشت

المپیک چین و عقب‌ماندگیِ ما

مراسمِ خیره‌کننده‌ی افتتاحیه‌ی المپیک در پکن جهانی را به ستایش واداشت و ایرانیان را به حسرت و لب گزیدن. اینکه چینی که زمانی به ایران به چشمِ حسادت می‌نگریست، اکنون ابرقدرتی در صحنه‌ی بین‌المللی‌ست و رشدِ اقتصادی‌اش وردِ زبانِ سرمایه‌دارانِ چهارسوی گیتی. جالب است که آقای مایلی کهن زبان به «انتقاد گشوده» که این چینی‌ها که ساختِ ورزشگاه آزادی ما در سالیانِ‌ نه چندان دور برایشان شباهت به رویا داشت، اکنون با...

ادامه‌ی یادداشت

بیله دیگ، بیله چغندر

انتقاد از نامدارانِ عرصه‌ی سیاست کار کم‌دردسری نیست. یا عاشقانِ سینه‌چاکِ و مریدانِ جان‌برکفی که سر بر آستانِ شخصِ پرآوازه‌ی مذکور دارند و –بعضاً- کورکورانه هیچ مرامی را جز مسلکِ مرشدِ خود بر نمی‌تابند، برای محافظتِ خاله‌خرسانه از طرف بی‌تامل به منتقد می‌تازند و یا مخالفان وی از بغضِ معاویه به به‌به و چه‌چه می‌پردازند و اصلِ موضوعِ موردِ بحث در این میانه لوث می‌شود. با این حال بنده که نه بر اشتری سوار و نه چو خر به...

ادامه‌ی یادداشت