بی‌نواییِ «بی‌نوایان»

کتاب بی‌نوایان اثری کلاسیک و شاهکار ویکتور هوگو نویسنده‌ی فرانسوی‌ست. به جرئت می‌توانم بگویم که این کتاب جزو سه اثر برتری‌ست که در زندگی‌ام خوانده‌ام. تأثیری که روایتِ آن و شخصیت‌های به دقت طراحی‌شده‌اش در زندگی‌ام داشته‌اند کم نیست. در مقایسه با این رمانِ بی‌نظیر، شاید تنها کتاب‌های مرحوم سعیدی سیرجانی چنان تأثیرگذاریِ مثبتی در زندگیِ مخلص گذاشته باشند و بس. کتاب‌های خوب و آموزنده کم نیستند، اما آنانی که تأثیری...

ادامه‌ی یادداشت

رقصی چنین میانه‌ی میدان‌ام آرزوست

رقص یک هنر است و تجلّی زیبایی از خلالِ حرکاتی موزون و برخواسته از عمقِ جان. نیچه سخنِ معروفی دارد که «به آن خدا باور نخواهم داشت که رقص نداند». سرخ‌پوستان ضرب‌المثلی دارند که می‌گوید: «رقصِ ما را ببین تا سخنانِ قلبم را بشنوی». غربیان معتقدند که رقص تعادلی شکننده میانِ کمال و زیبایی‌ست.  فارغ از اینکه رقص در ایران باستان وجود داشته یا خیر، ایرانیان در نقطه‌ای از تاریخ رقص مخصوص به خودشان را خلق کرده و بال و پر داده‌اند. شاید...

ادامه‌ی یادداشت