سه میلیون رای ناقابل

طی دورانِ تحصیل در آلمان عضوِ شورای مرکزی تصمیم‌گیری خوابگاهمان شدم. در جوامعِ دموکراتیک اصولاً در هر لایه‌ای کارها توسط مردم انجام می شود و دانشگاه و خوابگاه نیز از این قائده کلی مستثنی نیستند. شرکت در جلساتِ شورای (به نوعی صنفی) مرکزی برای منِ از ایران آمده و به استصواب و پدرسالاری و چوبِ بالای سر خو کرده لطفی دو چندان داشت. در آنجا می شد دید که چگونه برای یک تصمیم ساده مانند تصمیم برای برداشتن یا نصبِ یک تابلوی اطلاعاتی...

ادامه‌ی یادداشت

این چهار و آن چهار

خیابان‌ها لبریزست از حامیان نامزدهای مختلف. یکی «یک یا حسین تا میرحسین» می گوید و دیگری «محمود احمدی نژاد، مقابل ظلم و فساد» را فریاد می‌زند و در این هیاهو و جنجال و شور و هیجان جای یک عنصر بسی خالی‌ست: تعقّل. دیشب با دوستی صحبت می‌کردم که دودل در میانه‌ی راه بود که به تیم و برنامه رای دهد یا تیپ و سخنوری و چکامه. گویا بعد از مناظره مهندس موسوی و کروبی و آن چهار دقیقه‌ی طوفانی که مهندس شجاعانه کوسِ بی‌آبرویی احمدی‌نژاد را بر...

ادامه‌ی یادداشت

مُتسابِز

قومِ عرب وزنِ تفاعل و متفاعل را برای وقتی به کار می برند که ریشه فعل به صورتِ تصنعی و ظاهری به کار گرفته شود و به پوسته بیش از مغز و به ظاهر بیش از معنی توجه گردد. متشاعر برای کسی که فکر می‌کند شاعر است یا تفاخر برای آنکه فخر فروشی و نه «فاخر بودن» نمونه‌هایی هستند برای این صنعت. آقای میرحسین موسوی فردی‌ست قابلِ احترام و شایسته‌ی افتخار. کسی که سکان‌دارِ کشور در دورانِ جنگ بوده و کارنامه نسبتاً قابل قبولی در امرِ اداره‌ی کشور...

ادامه‌ی یادداشت

ابراهیم نبوی و احتمالِ «بز آوردن»!

برای بسیاری شاید حمایتِ عجولانه احزابی مانندِ مشارکت و مجاهدین انتقلاب و شخصیت‌هایی مثل نبوی از مهندس موسوی و پافشاری آنها بر حمایتشان عجیب باشد. مخصوصاً بعد از تشکیلِ تیمِ منسجم و باکفایتِ اطرافِ کروبی و بیانیه‌ها و برنامه‌های هوشمندانه و آینده‌نگرانه‌اش. از نظرِ علمِ روان‌شناسی اما چنین عدمِ تغییر در تصمیم پشتوانه‌ی علمی دارد. مثالی که در این رابطه معمولاً در کلاس های مدیریت و یا روانشناسی مطرح می شود مسئله Monty Hall...

ادامه‌ی یادداشت