اسب را گم‌کرده در پی نعل…

محمدرضا جلایی‌پور از خوش‌فکرترین اصحابِ جریانِ اصلاح‌طلبی‌ست و نظرات‌ش را باید با دیده‌ی روشن‌بین نگریست. ایشان اخیراً در یادداشتی چهل دلیل برای آمدنِ آقای خاتمی برشمرده‌اند که به عقیده‌ی مخلص باید در بوته‌ی نقد قرار گیرد تا تاثیرپذیری لازم را داشته باشد. من همانطور که قبلاً هم اشاره کرده‌ام قویاً طرفدارِ حضورِ آقای قالیباف هستم و به زودی خواهم نوشت که چرا جنابِ سردار از باقی اصلاح‌طبانِ ریز و درشت برای پیشرفتِ...

ادامه‌ی یادداشت

المپیک چین و عقب‌ماندگیِ ما

مراسمِ خیره‌کننده‌ی افتتاحیه‌ی المپیک در پکن جهانی را به ستایش واداشت و ایرانیان را به حسرت و لب گزیدن. اینکه چینی که زمانی به ایران به چشمِ حسادت می‌نگریست، اکنون ابرقدرتی در صحنه‌ی بین‌المللی‌ست و رشدِ اقتصادی‌اش وردِ زبانِ سرمایه‌دارانِ چهارسوی گیتی. جالب است که آقای مایلی کهن زبان به «انتقاد گشوده» که این چینی‌ها که ساختِ ورزشگاه آزادی ما در سالیانِ‌ نه چندان دور برایشان شباهت به رویا داشت، اکنون با...

ادامه‌ی یادداشت

مدیریت باسمه‌ای

مدیریت در ایران متاسفانه هنوز هیأت‌گون و آب‌دوغ‌خیاری‌ست. بی‌جهت نیست که بخشِ خصوصی حتی اگر آزادی کامل نیز برای‌اش مهیا باشد، همیشه کمیت‌اش لنگ می‌زند. حتی تعریفِ مدیرِ خوب نیز در ایران متفاوت از کشورهای پیشرفته است. مدیرِ خوبِ وطنی به کسی می‌گویند که علاوه بر داشتنِ خصوصیاتی چون قاطعیت، فهمِ بالایی برای ارتباط با زیردستان‌اش داشته باشد و مجموعه‌ را هماهنگ به جلو ببرد. همین. بدبختی اینجاست که همین دو سه خصوصیتِ ساده...

ادامه‌ی یادداشت

قالیباف و اصلاح‌طلبان، حکایت جن و بسم‌الله

خیلی جالب است که اصلاح‌طلبان در محاسباتِ خود برای انتخاباتِ آینده بالاکل قالیباف را ندید می‌گیرند. گویی خیال می‌کنند که اگر سرِ مبارک را کبک‌آسا در برف فرو کنند تغییری در وضعیت حاصل می‌شود. شاید بسیاری ندانند که چرا این عزیزان در صحبت‌ها و تحلیل‌هایشان حتی تا مرزِ ائتلاف با ناطق نوری و روحانی می‌روند، اما به قالیباف که می‌رسند گیرپاژ می‌کنند. پاسخ چندان مشکل نیست. ابتدا اجازه بفرمایید اصلاح‌طلبانِ خوش‌نام را که...

ادامه‌ی یادداشت